θοτς ον ε σπέσιαλ ντέι ^_^

Αυτό ήταν ένα από τα πιο όμορφα μύτινγκς- όχι μύτινγκ δεν είναι η σωστή λεξη, σύναντηση, ουτε, ας την πουμε συναθροιση- της ζωής μου. Βασικά ήταν μια απο τις πιο όμορφες παραμονές Χριστουγέννων της ζωής μου. Μαζευτήκαμε 11 άτομα στο σπίτι με αρχικό στόχο να κάνουμε μαραθώνιο ΧΠ. Δεν μπορώ να πω, τον ξεκινήσαμε! Απλα δεν τον τελειωσαμε γιατι ξέραμε τις ατάκες απ' έξω και ετσι μετα απο μισή ταινία πατήσαμε το στοπ και αφιερωθήκαμε στην συζήτηση. Εδώ να πω ότι πριν ξεκινήσουμε να δούμε τις ταινίες κάναμε μια μικροανταλλαγή δώρων. Και ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα οτι όντως δίνω τα δώρα μέσα απο την ψυχή μου γιατί ήταν απο τις πρώτες φορές που με το που έβλεπα κάτι έλεγα "βλεπω το Μαράκι/τη Μπεθ/τον Θανο/τον Λευτέρη/την Ελισαβετ/τη Ρεα σε αυτο!". Τελος παντων το μεσημεράκι μας μαγείρεψαν οι γονείς μου και κάτσαμε όλοι μαζί στο μεγάλο τραπέζι. Ήταν όμορφη η εικόνα μας! Ήμαστε πραγματικά σαν μια μεγαλη και πανω απο όλα αγαπημένη οικογένεια. Και για να πω και την αλήθεια ήταν πιο οικογενειακά απο το χθεσινο τραπέζι που ήμουν σε συγγενεις. Υποθέτω ότι ναι μεν "το αίμα νερό δεν γίνεται" και πάντα θα είναι συγγενείς μου αλλα από την άλλη το νερο θα μπορούσε να γίνει αίμα με λίγη μαγεία! Και απο μαγεία άλλο τίποτα πλέον! Από την αρχή της πορείας μας μέσα στο φόρουμ είχαμε μέσα μας την μαγεια! Αρχικά την μαγεία των λέξεων της Rowling που μας ένωσε  όλους κάτω από τη ηλεκτρονική "στέγη" του ΧαριΓουορλντ. Όμως στη συνέχεια καταλάβαμε ότι η πραγματική μαγεία δεν κρύβεται σε επικλήσεις και φίλτρα αλλά στην αγάπη που αναπτύξαμε μεταξύ μας! Και ουσιαστικά επιβεβαιώσαμε και τον Άλμπους Νταμπλντορ που απο την αρχή σχεδον μας είχε πρηξει ότι η αγάπη ειναι η πιο δυνατή μαγεια!:Ρ
Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την παρουσία σας και σας περιμένω ξανά αύριο μεθαύριο να τελειώσουμε τα γλυκά που φέρατε! :Ρ

To the boy who lived! 

(And to the boy that brought us together)

Η παραδοσιακή φωτό μπροστά στο δέντρο ποτέ δεν ήταν πιο όμορφη

Σε ζηλεύω. Πολύ.
Και μου λείπεις. Πολύ.
Και τώρα συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό ήταν να σε βλέπω καθε μέρα επί εννιά χρόνια. Γιατί δεν σε βλέπω πια.
Αλλά σου αξίζει. Γιατί εσύ διάβαζες ενώ εγώ κολοβάραγα.
Όσο σκέφτομαι ότι αν είχα στρωθεί πέρσι θα απείχαμε μονο πέντε ώρες με το τρένο αντί για δέκα θέλω να πάρω φόρα και να πέσω. Αλλά δεν θα το κάνω γιατί ξέρω ότι φέτος θα τα καταφέρω να περάσω Θεσσαλονίκη και οι δέκα θα γίνουν πέντε.
Γαμώτο κάποιες φορές θέλω απλά να με αγκαλιάσεις όπως πέρσι στο φροντ. όταν με έπιαναν οι ανασφάλειες μου. Ένιωθα ασφάλεια σαν να με αγκάλιαζε ο αδερφός μου. Άλλοτε θέλω απλά να εμφανιστείς και να κράξουμε μαζί τον Παππαδιαμάντη και τον μαλάκα βοσκό του. Βασικά θέλω απλά το άτομο στο οποίο στηριζόμουν συναισθηματικά και δεν το είχα καταλάβει ποτέ... Το μόνο αγόρι με το οποίο τα σεξουαλικά υπονοούμενα δεν σήμαιναν τίποτα απολύτως και ητάν απλά τρόπος να ξεσπάσουμε λίγο. Το αγόρι που κάθε φορά που ήμουν άρρωστη και κρύωνα και ανοιγαμε την αίθουσα να αεριστεί μου έδινε το μπουφάν του, που έμενε τελευταίο και με περίμενε στην πόρτα για να φύγουμε μαζί. Που σχεδόν πάντα έφτανε μαζί μου στο φροντιστήριο όταν αργουσα. Που μου άνοιγε την πόρτα να περάσω γιατί είναι τζέντλμαν.
Αλλά από την άλλη χαίρομαι για σένα. Γιατί όπως έμαθα ερωτεύτηκες και είσαι ευτυχισμένος και ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΦΟΡ ΦΑΚΣ ΣΕΗΚ! ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ! Γιατι είσαι από τα πιο καλά άτομα που ειχα την τύχη να γνωρίσω άσχετο που δεν στο είπα ποτέ γιατί πότε δεν λέω στα άτομα που είναι σημαντικά για εμένα ότι είναι σημαντικά για εμένα. Ακόμα και να το ήθελα βέβαια δεν θα μπορούσα γιατί εννιά χρόνια δεν μπαίνουν εύκολα σε λέξεις!

Μου λείπεις ρε Νικ²!

οκτώ και τέταρτο το απόγευμα...

Περσι τετοιες μερες στις οκτω παρα δεκα εφτανα στη σχολη μου...Ακουγα ΤΟ κραξιμο απο τον κυριο Μητσο που πηγα νωρις αλλα δεν με ενοιαζε! ημουν στο μονο μερος που δεν ειχε σημασια αν εγραψα καλα στο ταδε μαθημα ή αν ειπα καλα στον δεινα καθηγητη. Το μονο που ειχε σημασια ηταν τα κοριτσακια μου και η δασκαλα μου, η κυρια Μαρι. Η κυρια Μαρι βεβαια θα μπορουσε να κανει καριερα βασανιστριας στη Γκεσταπο αλλα εμεις την λατρευαμε και την λατρευουμε ετσι ακριβως!! Ισως να το συστημα που κανουμε (Ρωσσικο Συστημα: Ο ανθρωπος που σε κανει να φτυσεις το αιμα της μανας σου, που σε εκμηδενιζει με μια λεξη ειναι σαν μανα σου)... Ισως να ειναι και το psycho της κυριας Μαρις να γινουμε ολες αξιες για επαγγελματικη οποτε τη δικαιολογω. Φετος ομως στι οκτω παρα δεκα ειμαι στο φροντηστηριο και κανω λατινικα και αρχαια. Και σκεφτομαι: "Αξιζει να χασω ενα χρονο για τις Πανελλαδικες και να χασω την ευκαιρια να δωσω για επαγγελματικη με το που κλεισω τα 18? Αξιζει να περασω μια χρονια που ισως να καταστρεψει ολα αυτα για τα οποια παλεψα 13 χρονια να κατακτησω? Και θα κερδισω τι? Μια θεση στην ανεργη νεολαια? Ομως ξεφευγω παλι!! So focus!! Κυρια μαρι! Η υπεροχη, καλη και -πολλες φορες- σκυλα κυρια Μαρι! Με τις τσιμπιες της στην πλατη για να την ισιωσουμε, στον ποπο για να τον σφιξουμε, στους προσαγωγούς για να τους βγαλουμε εξω. τις κλοτσιες στα ποδια για να δει αν βαζουμε δυναμη, το αποτομο ανεβασμα μαζι με γυρισμα του ποδιου στα Adagio, τα καρφιτσωματα για τις κραμπες, την εξαρθρωση της μεσης για την τεταρτη port des bras, το λουσιμο με κοσμητικα οταν καναμε το ιδιο λαθος για εκατοστη φορα, οι τσιριδες της οταν ημασταν εκτός μουσικής...μου λειπουν ολα και δεν ξερω πως θα τη βγαλω χωρις αυτα αφου και το υποκαταστατο μου εφυγε απο το φροντιστηριο (μας λειπετε κυριε!!). Παντως νομίζω ότι την έχω κάνει να φαίνεται πολυ σκύλα...Βασικα είναι καποιες φορες! Αλλα καποιες άλλες είναι καλύτερη κι απο μαμά μας.

βεβαια εγω προτιμω την Bitch side of Mrs Μάρι μαζοχα ja? ο μαζοχισμος και ο σαδισμος αποτελουν το συνδρομο του χορευτη και εγω συμφωνα με αυτην το εχω απολυτα...


Όμως εκτος από την κυρία Μάρι μου λείπουν και τα κοριτσάκια μου που πριν απο 4 σχεδον χρονια με καλωσόρισαν στην τάξη τους και στην παρέα τους. Δεν θα αρνηθω οτι ενω καποιες τις λατρεψα καποιες αλλες οσο και να προσπαθησα δεν μπορεσα να τις συμπαθησω... Ομως κι αυτες αποτελουν αναποσπαστο κομματι της ομαδας αυτης (που πλεον εσπασε). Για παντα θα είστε ενα μεγάλο μέρος της ζωης μου και μου λειπετε καθε μερα ολο και περισσοτερο...



Ι can't stop loving you guys!!