Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοβαρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σοβαρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013

Προς τους τύπους που έφτιαξαν αυτά τα σποτάκια για το "ασφαλεστερο ίντερνετ"

Μέσα από ΟΛΑ τα σποτ σας στην τηλεόραση έχω προσέξει μια δαιμονοποίηση του διαδικτύου και των ανθρώπων του κάτι το οποίο είναι απαράδεκτο. Τα σποτ εμπνέουν φόβο και όχι ενημέρωση. Δείχνουν μόνο την αρνητική πλευρά (η οποία είναι και η μειονότητα). Το διαδίκτυο εκτός από χώρος στον οποίο θα μας κοροιδέψουν κλέψουν παρενοχλήσουν είναι και ένας χώρος που θα βρούμε ανθρώπους με τα ιδια ενδιαφεροντα που στη συνέχεια θα γίνουν κομμάτι της πραγματικής μας ζωής. Ένας χώρος που μπορούμε να επικοινωνήσουμε με άτομα σε όλο τον κόσμο και να ανταλλάξουμε ιδέες. Και αυτά δεν τα έχω δει σε κανένα απολύτως από τα τηλεοπτικά σποτ που προβάλλονται. Αντίθετα μέχρι κι εγώ που ξέρω τι κάνω στο διαδίκτυο και εμπιστεύομαι τα άτομα με τα οποία μιλάω γιατί τα ξέρω, όποτε πετύχω ένα από τα σποτ σας φοβάμαι. Και αν καταφέρνετε να κάνετε κάποιον που χρησιμοποιεί το διαδίκτυο ακριβώς την μισή του ζωή δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα νιώθουν οι γονείς των παιδιών που τώρα ξεκινούν να το χρησιμοποιούν.
Αναρωτιέμαι αν ως παράδειγμα σας είχατε τον τρόπο που διδάσκεται η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην Αμερική που το μόνο που λέει είναι "Σεξ κακό. Μην κάνετε σεξ γιατί θα πεθάνετε." απλά στη θέση του σεξ βάλατε το διαδίκτυο διότι και τον δικό σας μήνυμα ουσιαστικά είναι "Διαδίκτυο κακό. Μην το χρησιμοποιείτε γιατί όλοι εκεί μέσα είναι παιδόφιλοι και κακοί και θα σας κοροιδέψουν."
Για όνομα δηλαδή! 

Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013

Την Τρίτη είχαμε "γενική συνέλευση" όλη η Φιλοσοφική. Από όλη τη Φιλοσοφική εμφανίστηκαν γύρω στα 40 άτομα. Οι υπόλοιποι το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να γκρινιάζουν ότι θα χάσουν το εξάμηνο και όταν τους δίνεται η ευκαιρία να κάνουν μια γαμημένη κίνηση συνεχίζουν να κάθονται και να γκρινιάζουν ότι θα χάσουν το εξάμηνο και δεν συνειδητοποιούν ότι δεν μιλάμε μόνο για το εξάμηνό μας, την χρονιά μας, το πτυχίο μας, αλλά για το εξάμηνο των επόμενων, την χρονιά των επόμενων, το πτυχίο των επόμενων είτε αυτοί οι επόμενοι είναι τα μικρότερα αδέλφια είτε οι μικρότεροι φίλοι ακόμα και τα μελλοντικά παιδιά μας στο μακρινό μέλλον.
Και εμένα όλο αυτό το κλειστόν μέχρι νεωτέρας δε μου αρέσει. Όχι, γιατί χάνω το εξάμηνο μου αλλά γιατί μου φέρνει αυτόν τον φόβο του απόλυτου κενού και του ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΩΡΑ; που είχα σπρώξει στο πίσω μέρος του μυαλού μου για να ασχοληθώ μαζί του αφού πάρω το πτυχίο μου. Και με κάνει να νιώθω αδύναμη και χωρίς τον έλεγχο και αυτή η έλλειψη ελέγχου απλά με σκοτώνει.

Και to conclude if uni doesn't open soon I'm probably going on a killing rampage just to stop the boredom.

(in other news άρχισα ποντιακούς και μάλλον θα πάω και φωνητική και αποφάσισα ότι η Eponine μιλάει στην ψυχή μου)

Τρίτη 5 Ιουνίου 2012

Θύμηστε μου για ποιόν λόγο επέτρεψα στον εαυτό μου να παραιτηθεί από τα ονειρά του? Για ποιόν λόγο τοποθέτησα ως στόχο μου την Ψυχολογία και όχι τον χορό όπως θα έπρεπε και όπως θέλω βαθιά μεσα μου? Α! Θυμήθηκα γιατί! Γιατί οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να με στηρίζουν στις αποφάσεις μου και στις επιθυμίες μου μου είπαν ότι δεν είμαι αρκετά καλή! Και τους άκουσα! Προτίμησα να ακούσω έναν πατέρα που το αγαπημένο του χόμπι είναι να βλέπει τα τούρκικα στον ΑΝΤ1 και το Μεγκα και μια μάνα που το μόνο που την νοιάζει είναι να μην της ανακατεύω το σπίτι γιατί  δουλεύει και κουράζεται! Και με πρόδωσα. Πρόδωσα το μόνο όνειρο που έχω από την πρώτη μέρα που θυμάμαι τον εαυτό μου. Να χορεύω και να χορεύω και να χορεύω. Πρόσφατα βέβαια εκτός από το ότι δεν είμαι αρκετα καλή προέκυψε και το ότι είμαι χοντρη για χορευτρια κάτι που μου επναλαμβάνουν συνέχεια ενώ συγχρόνως κάθε προσπάθεια να μην φάω έχει ως απάντηση "Μα πρέπει να τρως! Θα πέσεις κάτω! Αν θες να αδυνατίσεις μην τρως σοκολάτες!" Το ότι οι σοκολάτες μου δίνουν ενέργεια τη στιγμή που την θέλω δεν μας λέει κάτι ε? Το ότι οι σοκολάτες με κρατάνε χορτασμένη για 6 ωρο ενώ με  το φαΐ σου σε 1-1μιση ωρα ψάχνω να βρω κάτι να φάω το ξέρεις μαμά? Όχι? Ε ώρα να το μάθεις!


Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Θέλω απλά κάποιος να έρθει και να μου πει 

"Καλησπέρα είμαι από το μέλλον. Όλα θα πάνε καλά. Περάσαμε δύσκολα όμως το έτος τάδε όλα έφτιαξαν και χάρηκες που τα πέρασες όλα αυτά όσο κι αν πιέστηκες" 

Έτσι απλά για να νιώσω εστω και μια σπίθα αισιοδοξιας μεσα μου κι ότι υπάρχει ελπίδα ΕΔΩ.

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

θοτς ον ε σπέσιαλ ντέι ^_^

Αυτό ήταν ένα από τα πιο όμορφα μύτινγκς- όχι μύτινγκ δεν είναι η σωστή λεξη, σύναντηση, ουτε, ας την πουμε συναθροιση- της ζωής μου. Βασικά ήταν μια απο τις πιο όμορφες παραμονές Χριστουγέννων της ζωής μου. Μαζευτήκαμε 11 άτομα στο σπίτι με αρχικό στόχο να κάνουμε μαραθώνιο ΧΠ. Δεν μπορώ να πω, τον ξεκινήσαμε! Απλα δεν τον τελειωσαμε γιατι ξέραμε τις ατάκες απ' έξω και ετσι μετα απο μισή ταινία πατήσαμε το στοπ και αφιερωθήκαμε στην συζήτηση. Εδώ να πω ότι πριν ξεκινήσουμε να δούμε τις ταινίες κάναμε μια μικροανταλλαγή δώρων. Και ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα οτι όντως δίνω τα δώρα μέσα απο την ψυχή μου γιατί ήταν απο τις πρώτες φορές που με το που έβλεπα κάτι έλεγα "βλεπω το Μαράκι/τη Μπεθ/τον Θανο/τον Λευτέρη/την Ελισαβετ/τη Ρεα σε αυτο!". Τελος παντων το μεσημεράκι μας μαγείρεψαν οι γονείς μου και κάτσαμε όλοι μαζί στο μεγάλο τραπέζι. Ήταν όμορφη η εικόνα μας! Ήμαστε πραγματικά σαν μια μεγαλη και πανω απο όλα αγαπημένη οικογένεια. Και για να πω και την αλήθεια ήταν πιο οικογενειακά απο το χθεσινο τραπέζι που ήμουν σε συγγενεις. Υποθέτω ότι ναι μεν "το αίμα νερό δεν γίνεται" και πάντα θα είναι συγγενείς μου αλλα από την άλλη το νερο θα μπορούσε να γίνει αίμα με λίγη μαγεία! Και απο μαγεία άλλο τίποτα πλέον! Από την αρχή της πορείας μας μέσα στο φόρουμ είχαμε μέσα μας την μαγεια! Αρχικά την μαγεία των λέξεων της Rowling που μας ένωσε  όλους κάτω από τη ηλεκτρονική "στέγη" του ΧαριΓουορλντ. Όμως στη συνέχεια καταλάβαμε ότι η πραγματική μαγεία δεν κρύβεται σε επικλήσεις και φίλτρα αλλά στην αγάπη που αναπτύξαμε μεταξύ μας! Και ουσιαστικά επιβεβαιώσαμε και τον Άλμπους Νταμπλντορ που απο την αρχή σχεδον μας είχε πρηξει ότι η αγάπη ειναι η πιο δυνατή μαγεια!:Ρ
Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την παρουσία σας και σας περιμένω ξανά αύριο μεθαύριο να τελειώσουμε τα γλυκά που φέρατε! :Ρ


To the boy who lived! 
(And to the boy that brought us together)


Η παραδοσιακή φωτό μπροστά στο δέντρο ποτέ δεν ήταν πιο όμορφη

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Σε ζηλεύω. Πολύ.
Και μου λείπεις. Πολύ.
Και τώρα συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό ήταν να σε βλέπω καθε μέρα επί εννιά χρόνια. Γιατί δεν σε βλέπω πια.
Αλλά σου αξίζει. Γιατί εσύ διάβαζες ενώ εγώ κολοβάραγα.
Όσο σκέφτομαι ότι αν είχα στρωθεί πέρσι θα απείχαμε μονο πέντε ώρες με το τρένο αντί για δέκα θέλω να πάρω φόρα και να πέσω. Αλλά δεν θα το κάνω γιατί ξέρω ότι φέτος θα τα καταφέρω να περάσω Θεσσαλονίκη και οι δέκα θα γίνουν πέντε.
Γαμώτο κάποιες φορές θέλω απλά να με αγκαλιάσεις όπως πέρσι στο φροντ. όταν με έπιαναν οι ανασφάλειες μου. Ένιωθα ασφάλεια σαν να με αγκάλιαζε ο αδερφός μου. Άλλοτε θέλω απλά να εμφανιστείς και να κράξουμε μαζί τον Παππαδιαμάντη και τον μαλάκα βοσκό του. Βασικά θέλω απλά το άτομο στο οποίο στηριζόμουν συναισθηματικά και δεν το είχα καταλάβει ποτέ... Το μόνο αγόρι με το οποίο τα σεξουαλικά υπονοούμενα δεν σήμαιναν τίποτα απολύτως και ητάν απλά τρόπος να ξεσπάσουμε λίγο. Το αγόρι που κάθε φορά που ήμουν άρρωστη και κρύωνα και ανοιγαμε την αίθουσα να αεριστεί μου έδινε το μπουφάν του, που έμενε τελευταίο και με περίμενε στην πόρτα για να φύγουμε μαζί. Που σχεδόν πάντα έφτανε μαζί μου στο φροντιστήριο όταν αργουσα. Που μου άνοιγε την πόρτα να περάσω γιατί είναι τζέντλμαν.
Αλλά από την άλλη χαίρομαι για σένα. Γιατί όπως έμαθα ερωτεύτηκες και είσαι ευτυχισμένος και ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΦΟΡ ΦΑΚΣ ΣΕΗΚ! ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ! Γιατι είσαι από τα πιο καλά άτομα που ειχα την τύχη να γνωρίσω άσχετο που δεν στο είπα ποτέ γιατί πότε δεν λέω στα άτομα που είναι σημαντικά για εμένα ότι είναι σημαντικά για εμένα. Ακόμα και να το ήθελα βέβαια δεν θα μπορούσα γιατί εννιά χρόνια δεν μπαίνουν εύκολα σε λέξεις!

Μου λείπεις ρε Νικ²!

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

οου πλιζ!

"πώς ακριβώς θα ζησείς στη Θεσσαλονίκη κοριτσάκι μου;"

Χμ... για να δούμε, με φρικτή οικονομία? Το γεγονός ότι όσο μενω μαζί σας είμαι ένα υπερσπάταλο πλάσμα που χαλάει 100ευρα για βιβλία για την πλάκα του δεν σημαίνει ότι το ίδιο θα κάνω κι εκεί!  Το αλλο μεγάλο ερωτημά:

"τι θα τρως εκεί;"
Χμ... χαβιάρι με σαμπάνια! Ένα απλό λιτό κι απέριττο γευμα! Τι θα τρώω ρε μάνα? Γάλα το πρωι, ενα καλό μεσημεριανό κι ότι εχει μεινει θα το τρώω το βράδυ ή την άλλη μέρα! Μην ανησυχείς θα τρέφομαι και με πολλα θρεπτικά λαχανικούλια και οσπριάκια που είναι σχετικά φτηνά! Κρέας δυο φορες την εβδομαδα οπως προστάζει η υγιεινή διατροφή που δεν ακολουθούμε εδω μέσα!

Το μόνο μεγάλο έξοδο θα είναι το σπίτι και ο χορός! Αμάν!

Κι έτσι επιβεβαιώνεις και αυτό που μου έλεγε η κ.Π. ότι θέλετε να με κρατήσετε κοντά σας γιατί είμαι η μοναχοκόρη σας! Μήπως να με βάλετε και σε ένα κουτάκι να με βάλετε σε κανένα ραφι να σας διακοσμώ το σπίτι; Είχαμε πει απο πέρσι ότι φετος θα ξαναδώσω με στόχο Ψυχολογία Θεσσαλονίκης, ναι; Τι μου τα αλλάζεις τώρα χαν; Αν ήθελα να κάτσω Αθήνα θα καθόμουν στη μαλακία που πέρασα και δεν θα έβγαζα άχνα! Αλλα όχι! Θέλω να φύγω και να μάθω να φροντίζω μόνη μου τον εαυτό μου γιατί εσείς δεν θα είστε πάντα δίπλα μου να το κάνετε για μένα! Να απαγκιστρωθώ απο τη φούστα της μανούλας πίσω από την οποία κρύβομαι τόσο καιρό και την αφήνω να κάνει όλα τα σημαντικά  πράγματα που με αφορούν και να σταθώ στα πόδια μου! Το θεωρείς ανώριμο αυτό μαμά; Αν ναι τότε λυπάμαι ατυχήσατε! Διότι από τη μία μου τη λες που σου λεώ να μου βγάλεις εσυ την προπληρωμένη, αλλά από την άλλη με θεωρείτε ανίκανη να διαχειριστώ τα λεφτά που θα μου δίνετε για να περάσω το μήνα!

Σόρι μπατ ΝΟ! Η Αθήνα μας τελείωσε! :) <--μην το βλεπεις ετσι ειναι το πιο ειρωνικο ιμοτικον που θα μπορουσα να σου βαλω καλη μου! --> :)

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Η επιστροφή στην μπάρα δεν θα ήταν εύκολη και το ήξερα απο πέρσι τέτοια εποχή που πήγα να κάνω ντεβελοπέ και το πόδι μου με το ζορι ανεβαινε πανω απο 120 μοίρες! Και όντως βλέπω ότι έχω χάσει πολλά! Έχω χάσει μέρος των ανοιγμάτων μου (το μπροστινο συγκεκριμενα).  Το ρελεβέ μου εχει γίνει πάλι μαρουλέξ. Ο ποππος μου αρνειται να με υπακουσει και βγαινει εξω. Η ισσοροπία μου, άστα να πάνε! Τουλαχιστον έχω ακόμα το υπεροχο ανοιγμα μου στο πλαι και πισω, την ευλυγιστη μεση μουκαι αρα τις καμψεις μου, το καλο μου μυικο συστημα και αρα το πηδημα μου (εδω εχω και κατι που εχασα κι αυτο ειναι η ταχυτητα στον αερα κι ετσι αντρεσακατ δεν γινεται!). Το καλο ειναι οτι ειμαστε ολες σε μια τετοια φαση οποτε η κυρια Μαρι μας δουλευει απο την αρχη και μας ξαναχτιζει!  Το χειροτερο ειναι οτι απεκτησα μια λανθασμενη συνηθεια και δεν ξερω κι απο που! Κι αυτη ειναι να κανω φιοριτουρες με τα χερια μου! Ποια εγω που ημουν απο τα ατομα που τα χερια τους ησαντο σχεδον ρομποτικα! :P Και δεν μπορω και να αφοσιωθω στα χερια τωρα γιατι μας κανει βηματολογιο και ασχολουμαι με τα ποδια μου! Αλλα θα δουλεψω και που θα μου παει ισως στο τελος του χρονου να σας καλω να με δειτε στο πρωτο μου σολο!

Τρίτη 23 Αυγούστου 2011

Oops! I did it again! -_-

Μετα απο τρια χρονια αποχης απο την αθλια συνηθεια μου να καπνιζω και πανω που ελεγα οτι τελος δεν θα το ξαναπιασω εμφανιστηκε μπροστα μου αυτο το ενα Silk Cut και αντι να το πεταξω το καπνισα! Ω ναι η τρομερη μου αυτοσυγκρατηση το μονο που εκανε ηταν να με συγκρατησει ωστε να μην το τελειωσω σε ενα λεπτο! Και το ξερω οτι αυτο το ενα θα ειναι η καταστροφη μου γιατι μεσα απο το μυαλο μου το μονο που περνουσε ηταν "Good to have you back my dear! Good to have you back!" και ακριβως γι αυτο τον λογο με μισω αυτη τη στιγμη. Γιατι ξερω οτι μολις βρω ευκαιρια θα παω να παρω πακετο. Γιατι ξερω οτι θα αρχισω παλι το κρυφτουλι με τους γονεις μου. Γιατι ξερω οτι απο δω και μπρος δεν θα εχω τον απολυτο ελεγχο επανω μου. Και κυριως γιατι ξερω πως φταιω εγω που δεν μπορεσα να αντισταθω στον αναπτηρα και το τσιγαρο που ηταν μπροστα μου και με φωναζαν! *ολοι ενα ε-φασκελο στην Kirous* και ετσι τωρα μπορω να ξαναποκαλεσθω καθολου περηφανα καπνιστρια (Ν).


Moikka!

Y.Γ. Πλιζ βριστε με! Ισως ετσι να ερθω στα συγκαλα μου πριν κανω τη μαλακια να παρω το πακετο!

Κυριακή 17 Ιουλίου 2011

Ιτ ολ εντιντ χιαρ

πριν δυο μερες γυρισα απο την τελευταια ταινια Χαρι Ποτερ. Δεν το εχω αποδεχθει ακομα οτι ολα εφτασαν στο τελος τους και δε θα το συνειδητοποιησω μεχρι του χρονου που δεν θα βγει αλλη ταινια πιστευω.... Νομιζω οτι ηταν το επικο φιναλε που περιμεναμε τοσα χρονια. Ισως να μην ηταν οπως την ειχα φανταστει αλλα μου αφησε μια πολυ ομορφη εντυπωση. Βεβαια θελω να την ξαναδω γιατι η τυχη δεν ηταν με το μερος μου και ειχε διακοπες ρευματος στο σινεμα! Τ__Τ  Δεν εκλαψα τουλαχιστον εξωτερικα γιατι απο μεσα μου ειχα αρχισει την κλαψα απο το πρωτο λεπτο.
Στην ταινια πηγα με τα παιδακια απο το Χαρι Γουορλντ και συγκεκριμενα την Γιαννα, τον Ηλια, την Ανθη, τη Ρεα, την Εκατη, τη Μαρσυ, την Ελιζα, τον Θανο, τον Νικο και ειχαμε γκεστ εμφανιση του Λαζαρου που μας δουλευε ολους ψιλο γαζι οτι δεν θα ερθει (tight e-hugs σε ολους). Ειχαμε παει οργανωμενοι οργανωμενοι με τις μπλουζιτσες μας τα ραβδια μας οσοι ειχαν και φυσικα τα χαρτομαντηλα μας.

Αρχιζει η ταινια  εγω να εχω απορροφηθει πληρως και ειχα αρχισει να γερνω με αποτελεσμα να κοντευω να πεσω πανω στον Λαζαρο και εκει που φτανουν στη Γκρινγκοτς...τσαφ! η πρωτη διακοπη! (αυτη με βολεψε γιατι κατουριομανε ο ανθρωπος οποτε να βλεπετε μια Kirous να τρεχει μεσα στο Μωλ με το γυαλι το θρι ντι να βρει την τουαλετα και να εχει και το αγχος μην αρχισει η ταινια πριν τελειωσει την δουλεια της). Συνεχιστηκε η ταινια και στο σημειο που εδειχνε τις αναμνησεις του Σνειπ, κι εγω ειχα αρχισει το δακρυσμα,...τσαφ! και η δευτερη διακοπη (παραλιγο να πεσω πανω στο Λαζαρο απο το σοκ) αρχισε ολη η αιθουσα τις Χριστοπαναγιες και η σειρα του ΧΓ να προσπαθει να εντοπισει πιο απο τα γκαντεμικα μελη της ευθυνεται (ειμαστε και πολλοι μη χε!). Τελος παντων αφου ειδαμε τρεις φορες την αρχη του τρειλερ του νεου Σερλοκ Χολμς, μας σποιλεριασαν τη σκηνη στο King's Cross επιστρεψαμε στο σωστο σημειο και το λιγο της ταινιας που ειχε απομεινει κυλησε χωρις αλλες εκπληξεις με το ρευμα!

Η ταινια γενικα μου αρεσε ομως με χαλασαν καποια πραγματα που δεν εγιναν οπως περιγραφηκαν απο την JKR οπως ο θανατος του Βολντεμορτ που ηταν λες και εβλεπα το τελος της Akasha στο  Queen of the Damned, ο θανατος της Bellatrix που δεν εγινε οπως στο βιβλιο και ΦΥΣΙΚΑ η καταληξη του Elder Wand που στο βιβλιο ο Χαρι το χρησιμοποιει για να επιδιορθωσει το δικο του και μετα το βαζει στον ταφο του Νταμπλντορ ενω στην ταινια το σπαει και το πεταει χωρις να υπαρξει ουτε νυξη για το holly and phoenix wand! Και ερωτω εγω ο Χαρι στο τελος μενει χωρις ραβδι ετσι οπως το εκαναν ή το αφησανε στη φαντασια μας οτι το επισκευασε? Οεο? Επισης στο 19 χρονια μετα, ΤΙ ΒΟΥΤΥΡΟΜΠΥΡΟΚΟΙΛΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ Ο ΡΟΝ? Ο Χαρι νταξει τρωγοτανε. Η Τζινι ητανε σαν θειτσα με το καρεδακι και το ολο αουτφιτ. Η Ερμιονη ηταν η πιο ομορφη και δεν ειχε αλλαξει σχεδον καθολου. Τελος ο Ντρακο!  ΓΙΑΤΙ ΘΕΕ ΜΟΥ? Γιατι επεστρεψε στο Harry Potter and the Philosopher's stone haircut του? Τον κανει να φαινεται αντιπαθητικος! Τα κουτσουβελα δε μου αρεσαν καθολου! Ασχημουλια ησαντο ολα τους και καμια σχεση με το πως τα φανταζομουνα εγω! Επισης, κοψανε παααααρα πολλα πραγματα αναμεσα στε οποια και το "All was well"με το οποιο ηλπιζα οτι θα τελειωνε...

Ο Νεβιλ ηταν ενας μικρος θεουλης αν και Γκριφιντορ! Επιτελους αυτο το παιδι απεδειξε οτι αξιζε να μπει στον κοιτωνα των γενναιων. Η Μινερβα Μακ Γκοναγκαλ ηταν επισης γαματη, ειδικα το "Παντα ηθελα να χρησιμοποιησω αυτο το ξορκι!" ηταν ολες οι γαλερες! H μαχη ηταν επισης επικη.

Και τωρα αφου τελειωσα με τις εντυπωσεις μου απο την ταινια ας παω στο ουσιωδες κομματι του θεματος. Με αυτη την ταινια σφραγιστηκε ουσιαστικα το τελος της παιδικης μου ηλικιας και η αρχη της ενηλικης. Ομως εγω δεν νιωθω οτι τελειωσε ουτε η παιδκη μου ηλικια αλλα ουτε και ο Harry Potter γιατι α) εχουμε ακομα την Pottermore β) νιωθω ακομα πενταχρονο γ) θα ζει παντα στην καρδια μου γιατι εκει ειναι η θεση του απο την πρωτη μερα που επιασα στα χερια μου το πρωτο βιβλιο και ξεκινησα την αναγνωση...

Moikka!

IMPERIO.

PS. Οταν βγηκαμε εξω ενιωσα οτι πισω μου αφηνα κατι πολυ σημαντικο σαν ενα ολοκληρο κομματι της ζωης μου. Αλλα ξερετε? Μετα συνειδητοποιησα οτι αντιθετα επαιρνα μαζι μου ενα ολοκληρο κομματι της ζωης μου! Ενα κομματι που υπαρχει η Γιαννα ο Ηλιας ο Λαζαρος ο Νικος η Εμυ η Νικολ ο Θανος η Ρεα η Μαρσυ η Ανθη η Ελιζα το Μαρακι η Μυρτω η Εκατη και τοσοι αλλοι που μεσα σε ενα χρονο νιωθω οτι μου εχουν δωσει τοσα πολλα! Που οταν τους βλεπω νιωθα οτι ειμαι στο δικο μου Χογκουαρτς με τους δικους μου μαγους! Θελω να σας ευχαριστησω που μπηκατε στη ζωη μου και θελω να ξερετε οτι ειστε πραγματικα σημαντικοι για μενα γιατι νιωθω οτι επιτελους βρισκω ενα μερος που ταιριαζω κι εγω και η περιεργη για καποιους συμπεριφορα μου. Θελω να σας ευχαριστησω που ανεχεστε την αγριογκαριδα μου, την μανια μου να χορευω οπου βρω...Θελω να σας ευχαριστησω που υπαρχετε βασικα!

Mischief managed!

Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010

Τα ανυπαρκτα δακρυα

κατι μερες σαν την σημερινη πραγματικα εχω αναγκη να κλαψω. ομως τα δακρυα δεν ερχονται ποτε κα με αφηνουν να νιωθω ενα κενο ενα απαισιο κενο που δεν μπορω να καλυψω. Οποτε αποφασισα να να παω λιγο πισω και να προσπαθησω να θυμηθω αν ηταν παντα ετσι ή ειναι απορροια καποιων γεγονοτων.

Οταν ημουν τεσσαρων χρονων πεθαινει η προγιαγια μου. Εκλαψα. Απο τοτε μεχρι την Β' δημοτικου ημουν σε μια μεση κατασταση. Εκλαιγα μεν ευκολα αλλα οχι με το παραμικρο. Β' δημοτικου πεθαινει ο παππους μου στην αρχη δεν εκλαψα. Νομιζα οτι ο πατερας μου μου εκανε πλακα μονο και μονο για να μου χαλασει τη χαρα για τον σκυλο. Ομως μετα μου το ειπε και η μητερα μου οποτε το πιστεψα. Εκλαψα και μαλιστα πολυ. Γιατι δεν μπορουσα να πιστεψω οτι ο ανθρωπος που μεχρι πριν λιγες ωρες μου χαριζε ολοκληρο το μαγαζι του δεν ηταν πια κοντα μας, Δεν μπορουσα να πιστεψω οτι δεν του ειχα πει ποσο τον αγαπουσα εκεινη την ημερα. Και απο τοτε μεχρι την Γ' Γυμνασιου μπαινουμε στην κατασταση του κλαματος με το παραμικρο. Πραγματικα με το παραμικρο. Μετα περναμε στο επομενο σταδιο στο οποιο βρισκομαι τωρα της οδυνηρης αναισθησιας. Στην Γ' γυμνασιου πεθανε και η γιαγια μου απο κατι το οποιο οχι απλα θεραπευοταν, ενα απλο αντιβιοτικο ηθελε, επειδη οι γιατροι ηταν αχρηστοι. Τοτε εκλαψα. Εκλαψα παρα παρα πολυ. Απο τοτε εχω κλαψει πραγματικα, δηλαδη εχω νιωσει οτι ξεσπαω, 3 φορες. Η μια στην Φιλανδια οταν εφτιαχνα βαλιτσα και εφευγα. Η δευτερη οταν εφευγαν οι Φιλανδοι απο εδω. και η τριτη οταν εμαθα οτι ο φιλολογος μου εφυγε απο το φροντιστηριο. Μεσα σε 4 χρονια εχω κλαψει πραγματικα μονο τεσσερις φορες και δεν ειναι οτι δεν μου εχουν δοθει αφορμες. Απλα δεν μπορω...και το μισω

Ευχαριστω που καθεστε και διαβαζετε τις φιλοσοφιες μου!!

Moikka!!

Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

οκτώ και τέταρτο το απόγευμα...

Περσι τετοιες μερες στις οκτω παρα δεκα εφτανα στη σχολη μου...Ακουγα ΤΟ κραξιμο απο τον κυριο Μητσο που πηγα νωρις αλλα δεν με ενοιαζε! ημουν στο μονο μερος που δεν ειχε σημασια αν εγραψα καλα στο ταδε μαθημα ή αν ειπα καλα στον δεινα καθηγητη. Το μονο που ειχε σημασια ηταν τα κοριτσακια μου και η δασκαλα μου, η κυρια Μαρι. Η κυρια Μαρι βεβαια θα μπορουσε να κανει καριερα βασανιστριας στη Γκεσταπο αλλα εμεις την λατρευαμε και την λατρευουμε ετσι ακριβως!! Ισως να το συστημα που κανουμε (Ρωσσικο Συστημα: Ο ανθρωπος που σε κανει να φτυσεις το αιμα της μανας σου, που σε εκμηδενιζει με μια λεξη ειναι σαν μανα σου)... Ισως να ειναι και το psycho της κυριας Μαρις να γινουμε ολες αξιες για επαγγελματικη οποτε τη δικαιολογω. Φετος ομως στι οκτω παρα δεκα ειμαι στο φροντηστηριο και κανω λατινικα και αρχαια. Και σκεφτομαι: "Αξιζει να χασω ενα χρονο για τις Πανελλαδικες και να χασω την ευκαιρια να δωσω για επαγγελματικη με το που κλεισω τα 18? Αξιζει να περασω μια χρονια που ισως να καταστρεψει ολα αυτα για τα οποια παλεψα 13 χρονια να κατακτησω? Και θα κερδισω τι? Μια θεση στην ανεργη νεολαια? Ομως ξεφευγω παλι!! So focus!! Κυρια μαρι! Η υπεροχη, καλη και -πολλες φορες- σκυλα κυρια Μαρι! Με τις τσιμπιες της στην πλατη για να την ισιωσουμε, στον ποπο για να τον σφιξουμε, στους προσαγωγούς για να τους βγαλουμε εξω. τις κλοτσιες στα ποδια για να δει αν βαζουμε δυναμη, το αποτομο ανεβασμα μαζι με γυρισμα του ποδιου στα Adagio, τα καρφιτσωματα για τις κραμπες, την εξαρθρωση της μεσης για την τεταρτη port des bras, το λουσιμο με κοσμητικα οταν καναμε το ιδιο λαθος για εκατοστη φορα, οι τσιριδες της οταν ημασταν εκτός μουσικής...μου λειπουν ολα και δεν ξερω πως θα τη βγαλω χωρις αυτα αφου και το υποκαταστατο μου εφυγε απο το φροντιστηριο (μας λειπετε κυριε!!). Παντως νομίζω ότι την έχω κάνει να φαίνεται πολυ σκύλα...Βασικα είναι καποιες φορες! Αλλα καποιες άλλες είναι καλύτερη κι απο μαμά μας.

βεβαια εγω προτιμω την Bitch side of Mrs Μάρι μαζοχα ja? ο μαζοχισμος και ο σαδισμος αποτελουν το συνδρομο του χορευτη και εγω συμφωνα με αυτην το εχω απολυτα...


Όμως εκτος από την κυρία Μάρι μου λείπουν και τα κοριτσάκια μου που πριν απο 4 σχεδον χρονια με καλωσόρισαν στην τάξη τους και στην παρέα τους. Δεν θα αρνηθω οτι ενω καποιες τις λατρεψα καποιες αλλες οσο και να προσπαθησα δεν μπορεσα να τις συμπαθησω... Ομως κι αυτες αποτελουν αναποσπαστο κομματι της ομαδας αυτης (που πλεον εσπασε). Για παντα θα είστε ενα μεγάλο μέρος της ζωης μου και μου λειπετε καθε μερα ολο και περισσοτερο...




Ι can't stop loving you guys!!



Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Πρωτη αναρτηση

πραγματικά δεν ξέρω τι να γράψω σε αυτή την πρώτη ανάρτηση..πάντα πίστευα ότι το να εκφράζω τα συναισθήματα μου δεν είναι το δυνατό μου σημείο. τουλάχιστον γραπτά..βασικά γενικά δεν εκφράζω τα συναισθήματα μου με τους συνηθισμένους τρόπους, ίσως να τα εκφράζω αντιφατικά ίσως να μην τα εκφράζω κ καθόλου..ή ίσως οι γύρω μου να μην τα λαμβάνουν όπως θα έπρεπε..το σίγουρο είναι ότι όλοι με θεωρούν απόμακρη κ αντικοινωνική γιατί? επειδή δεν μου αρέσει να περνάω ατελείωτες ώρες σε καφετέριες μιλώντας για το τι έκανα την προηγούμενη μέρα κ με ποιον (καλά γι' αυτό ίσως να ευθύνεται η παντελής απώλεια τέτοιων θεμάτων από μέρους μου)? Επειδή δεν μου αρέσει να τρέχω με τις άρες από μαγαζί ρούχων σε μαγαζί ρούχων? Επειδή τα μόνα πράγματα για τα οποία πραγματικά απολαμβάνω να κάθομαι ώρες ατελείωτες σε μαγαζί είναι τα βιβλία κ δεν υπάρχει κανείς άλλος που να με ανέχεται παρα μόνο εγώ η ίδια? Επειδή απολαμβάνω πραγματικά να συζητάω επί ώρες για μάρκες πουεντ κ πιρουετες? Επειδή δεν ξυπνάω κάθε μέρα από τις 6 για να βαφτώ λες κ πάω στα μπουζούκια Σάββατο βράδυ κ δεν έχω ιδέα με ποιον τρόπο απλώνεται καλύτερα η σκιά? επειδή..? επειδή.? επειδή τι? τέλος πάντων αυτή είμαι κι αν αρέσει σε κάποιους! για τους άλλους anteeksi μα δεν θα μπορέσω! :)