Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010

So this was FINLAND! Οι προετοιμασίες

Σήμερα και για το επομενο διαστημα ,για 10 ακομα αναρτησεις , θα σας μιλαω για το Commenius στη Φιλανδια.

Προετοιμασια

Όλα άρχισαν κάπου στις αρχές Οκτώβρη 2008. Η Κα Κ. μας ανακοίνωσε ότι 20 παιδιά της Α΄θα πήγαιναν 10 μέρες Φιλανδία τζάμπα. Εγώ πηγα σπίτι μες στην τρελη χαρα να τους βαλω να υπογραψουν την δηλωση και την επομενη μερα μαζευτηκαμε καμια 35αρια παιδια απο τα οποια θα κληρωνονταν οι 20. Και ηρθε η μερα που θα μας ανακοινωναν τους τυχερους! Βεβαια αυτοι μας ανακοινωσαν τους ατυχους but who cares!! Εγω δεν ημουν στους 15 ατυχους αλλα δεν τολμαγα να πιστεψω οτι πηγαινα Φιλανδια. περιττο να πω οτι το σαγονι εκανε βολτες στην αιθουσα μεχρι να τελειωσουν να μας λενε ποτε θα κανουμε προετοιμασια και μαθηματα. Και βγηκαμε εξω! Εκεινη τη στιγμη το παρανοικός επιστημονας σταιλ γελιο που συγκρατουσα τοση ωρα ξεχυθηκε στο δρομο και κανεις δεν με κοιταζε περιεργα! Πηγα σπιτι με ενα χαμογελο απο δω μεχρι το Συνταγμα και φυσικα η μαμα καταλαβε περι τινος επροκειτο! Απο κεινη την ημερα κοιταζα εναγωνιως τα μειλζ μου περιμενοντας να μου στειλει η κοπελα που θα με φιλοξενουσε και στις 9 Δεκεμβριου 2008 επιτελους ηρθε το μειλ!!! Απο εκεινη την ημερα μεχρι τις διακοπες του Πασχα αρχισαμε τα μαθηματα Φιλανδικων και την προετομασια ενος μικρου (μονο μιαμιση ωρα :Ρ) προγραμματος με χορους και τραγουδια! Φυσικα καθε φορα πλακωνομασταν με τους καθηγητες για το τι θα κανουμε πρωτα και τι μετα! Τουλαχιστον ο δασκαλος των φιλανδικων μας υποστηριζε αλλιως θα ειχαμε πιαστει μαλι με μαλι εκει μεσα! Και επιτελους μας ανακοινωσαν ποτε θα φευγαμε!! 29 Απριλιου 2009 στις 9.30 το πρωι! Λιγο πριν κλεισουμε για Πασχα ειχαμε το δευτερο parent meeting στο οποιο εσκασε η βομβα οτι ο λυκειαρχης θα ηταν αρχηγος της εκδρομης!! Επισης τοτε τους ειπαν να μας φορτωσουν με πουλοβερ, μποτες και μπουφαν! Κλεισαμε, οι διακοπες του πασχα περσαν νερο και μετα ειχαμε 2 μερες μαθημα πριν φυγουμε! Ειλικρινα αυτες οι δυο μερες ηταν οι πιο μακριες μερες της ζωης μου! Τεσπα γεμισαμε τη βαλιτσα με 20κατι κιλα μπουφαν πουλοβερ και μακρυμανικα!

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Ξεναγήσεις, νερά και άλλες περιπέτειες part 2

did you miss me?


που ειχαμε μεινει? Α! ναι τριγυρισμα στην Αργυρούπολη No1! ξεκινησαμε ωραια και καλα απο το σπιτι της ελενης με μια καθυστερησουλα για το καλο και πηγαμε σπιτι της Μαρίας.
Εκει ειχαμε την διαφωνια αν θα παμε για βαφλα ή για κρεπα (yes I know τι δίλημμα!) και τελικα καταληξαμε στην κρεπα. πηγαμε σε ενα αθλιο μερος που ουτε πως το λενε δεν θυμαμαι (και κατά τα άλλα τους χαλασε το νον σολο επειδη δεν ειχε ολοκαινουριους καταλογους!) τέλος πάντων κάτσαμε παραγειλαμε την κρεπα μας και περιμεναμε! εγω ειχα τσακισει το νερο για καποιο περιεργο λογο (5 ποτηρια μεχρι να ερθει η κρεπα κι αλλα 5 οσο τρωγαμε). Και μετα ηρθε η κρεπα! Η οποια δεν μου αρεσε γιατι η μερεντα ειχε υπερβολικο φουντουκι και ηταν και ανοιχτη η κρεπα και εφευγε ολη απ' εξω. Ενιγουει κατσαμε εκει καμια ωριτσα και μετα πηγαμε Βαρναλη. Εκει γιναμε ρεζιλι και οχι επειδη αρχισα τα περι Zehel. Η μαρια εψαχνε ποιος ακουγε rihana- eminem! Κατσαμε εκει αλλη μιση ωριτσα και μετα πηγαμε στο video club να παρει ταινια η Μαρια.
στις παιδικες:
Μαρια- Μαρια, Ελενη ελατε λιγο!!
εγω- Τι?
μ- κοιτα λιγο προς τα πανω! αλλα διακριτικα!!
κοιταω και βλεπω "Γκουσγουνης: Next porn Model"
εγω- Μα τον Ζεχελ!! Τι ν τουτο?? τις τσοντες διπλα στα παιδικα??
Ελενη: Φαντασου σκηνη! το πενταχρονο παει να παρει Gormiti κοιταει λιγο ψηλα γιατι δεν ειναι κατω κατω και... ΜΑΜΑ!! τι ειναι Porn?
εδω εχουμε μια κριση νευρικου. τελος παντων η Μαρια βρηκε ταινια ι εμεις πηραμε τηλ. την μαδα να ερθει να μας μαζεψει.

To be continued...μετα απο αλλους 5 μηνες!

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Τα ανυπαρκτα δακρυα

κατι μερες σαν την σημερινη πραγματικα εχω αναγκη να κλαψω. ομως τα δακρυα δεν ερχονται ποτε κα με αφηνουν να νιωθω ενα κενο ενα απαισιο κενο που δεν μπορω να καλυψω. Οποτε αποφασισα να να παω λιγο πισω και να προσπαθησω να θυμηθω αν ηταν παντα ετσι ή ειναι απορροια καποιων γεγονοτων.

Οταν ημουν τεσσαρων χρονων πεθαινει η προγιαγια μου. Εκλαψα. Απο τοτε μεχρι την Β' δημοτικου ημουν σε μια μεση κατασταση. Εκλαιγα μεν ευκολα αλλα οχι με το παραμικρο. Β' δημοτικου πεθαινει ο παππους μου στην αρχη δεν εκλαψα. Νομιζα οτι ο πατερας μου μου εκανε πλακα μονο και μονο για να μου χαλασει τη χαρα για τον σκυλο. Ομως μετα μου το ειπε και η μητερα μου οποτε το πιστεψα. Εκλαψα και μαλιστα πολυ. Γιατι δεν μπορουσα να πιστεψω οτι ο ανθρωπος που μεχρι πριν λιγες ωρες μου χαριζε ολοκληρο το μαγαζι του δεν ηταν πια κοντα μας, Δεν μπορουσα να πιστεψω οτι δεν του ειχα πει ποσο τον αγαπουσα εκεινη την ημερα. Και απο τοτε μεχρι την Γ' Γυμνασιου μπαινουμε στην κατασταση του κλαματος με το παραμικρο. Πραγματικα με το παραμικρο. Μετα περναμε στο επομενο σταδιο στο οποιο βρισκομαι τωρα της οδυνηρης αναισθησιας. Στην Γ' γυμνασιου πεθανε και η γιαγια μου απο κατι το οποιο οχι απλα θεραπευοταν, ενα απλο αντιβιοτικο ηθελε, επειδη οι γιατροι ηταν αχρηστοι. Τοτε εκλαψα. Εκλαψα παρα παρα πολυ. Απο τοτε εχω κλαψει πραγματικα, δηλαδη εχω νιωσει οτι ξεσπαω, 3 φορες. Η μια στην Φιλανδια οταν εφτιαχνα βαλιτσα και εφευγα. Η δευτερη οταν εφευγαν οι Φιλανδοι απο εδω. και η τριτη οταν εμαθα οτι ο φιλολογος μου εφυγε απο το φροντιστηριο. Μεσα σε 4 χρονια εχω κλαψει πραγματικα μονο τεσσερις φορες και δεν ειναι οτι δεν μου εχουν δοθει αφορμες. Απλα δεν μπορω...και το μισω

Ευχαριστω που καθεστε και διαβαζετε τις φιλοσοφιες μου!!

Moikka!!

Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Don't Jump!!

Σημερα στα μαθηματικα βαριομανε οποτε εβαλα μουσικουλα και πετυχα don't jump!

On top of the roof
Ποσο ψηλα ειναι η ρουφ?
The air is so cold and so calm
λογικο μου φαινεται!
I say your name in silence
Πως λες το ονμα μου στη σιωπη? Αμα μιλας δεν εχει σιωπη!!!
You don't wanna hear it right now
Ετσι σου πανε? Λατρευω να το ακουω!!
The eyes of the city
Τις καμερες λες αγορι μου?
Are counting the tears falling down
Ειναι τόσο εξελιγμενες? :Ο
Each one a promise
Δεν πιστευω τιςς υποσχεσεις των αλλων!
Of everything you never found
Ολα τα βρηκα! Δε μου λειπει κατι!

I scream into the night for you
Μηηη θα βραχνιασεις!!
Don't make it true
τι εννοεις?
Don't jump
Απο που θα πηδηξω? εγψω δεν εχω ενημερωθει για πηδημα!!
The lights will not guide you through
Ναι! το λεει και ο Γκολουμ!! Ο γκολουμ εισαι? Ε΅γω παντως δεν ειμαι ο Φροντο
They're deceiving you
Αληθεια? Απιστα Φωτα!
Don't jump
τα παμε δεν θα πηδηξω
Don't let memories go
Γιατι? Τοσο καλα περασαμε και δεν το θυμαμαι?
Of me and you
Γιατι ειδικα απο εσενα κι εμενα? Τι μου εισαι? Μηπως τα χουμε και δεν το ξερω??
The world is down there out of view
Οοοχι μια χαρα in view ειναι ο κοσμος!
Please don't jump
νταξει δεν θα πηδηξω ειπαμε! Πωω

You open your eyes
Ανοιχτα τα χα και πριν!
But you can't remember what for
Εχω και κενα μνημης?!
The snow falls quietly
Ελα ρε αληθεια κι εγω πο νομζα οτι κανει θορυβο!
You just can't feel it no more
Ποτε δεν το νιωθα!
Somewhere out there
Μεσα ειμαι!
You lost yourself in your pain
Δεν ποναω καπου
You dream of the end
Μπαα τον Ζερο ονειρευτηκα
To start all over again
Γιατι να start all over again? πανω που τελειωσα το λυκειο να ξαναρχισω απο την αρχη?Nein!

I scream into the night for you
παλι τα ιδια?
Don't make it true
ειπαμε δεν θα το κανω
Don't jump
δεν πηδαω λεμεεε
The lights will not guide you through
αντε παλι ο γκολουμ
They're deceiving you
να ναι ναι
Don't jump
παλι?
Don't let memories go
...
Of me and you
μα τι μου εισαι τελος μ παντων και δεν θελεις να χασω τις αναμνησεις?
The world is down there out of view
αφου τον βλεεπω
Please don't jump
δεν πηδαω
Don't jump
μ'επεισες!

I don't know how long
Ουτε γω ξερω
I can hold you so strong
με κρατας? που με κρατας?
I don't know how long
θα δουμε στην πορεια!

Just take my hand
το πηρα
Give it a chance
του την εδωσα και την ευκαιρια
Don't jump
ΔΕΝ ΠΗΔΑΩ ΛΕΜΕ!

I scream into the night for you
τιποτα αλλο?
Don't make it true
πληττω
Don't jump
κοιτα πανω!
The lights will not guide you through
Γκολουμ μου!
They're deceiving you
μας το πες
Don't jump
κοιτα πανω!
Don't let memories go
μα γιατιιιι?
Of me and you
μα τι μου εισαι?
The world is down there out of view
τον βλεπω ομως!
Please don't jump
με επρηξες!
Don't jump
θα πηδηξω μπας και σκασεις!
And if all that can't hold you back
τι με κραταει?
I'll jump for you
οχιιιι δεν θελω να ειμαι υπευθυνη για τον θανατου καποιου αλλου!!!

Moikkka!!

Πέμπτη, 21 Οκτωβρίου 2010

puhu Suomi?

Moi! Terve! Hei!

Ω ναι! Σήμερα θα σας κάνω φιλανδικοανάρτηση!!!

So...

Hyvää iltaa rakkaat lukijat!! Mitä kuuluu? (Voit vastata: Hyvä kiitos! entä itsellesi?)
Hyvä kiitos! Haluan kuppi vaniljan karamellin teetä evästeitä. Minä rakastan Stoli vodkaa, minun kohta kengät, teetaä ja suklaa!! Mitä sinä suosikki asioita??

Nähdään

Μεταφραση:

Καλησπέρα αγαπημένοι μου αναγνώστες! Τι κάνετε?(ακριβως σημαινει: τι χαμπαρια?) (μπορείτε να απαντήσετε: Καλά ευχαριστω! Τι γινεται με εσενα?) kiitos samoin επ΄ακριβως σημαινει ευχαριστώ το ίδιο αλλά χρησιμοποιείται ως καλά κι εγώ! Θέλω ενα τσάι βανίλα καραμέλα. Αγαπάω την Stoli, τις pointe μου, το τσάι και την σοκολάτα!! ποιά είναι τα αγαπημένα σας πράγματα?

Τα λεμε!!

γνωριζω αριστα οτι το περιεχομενο αυτης της αναρτησης ειναι τελειως χαζο!!

Moikka!!

Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

οκτώ και τέταρτο το απόγευμα...

Περσι τετοιες μερες στις οκτω παρα δεκα εφτανα στη σχολη μου...Ακουγα ΤΟ κραξιμο απο τον κυριο Μητσο που πηγα νωρις αλλα δεν με ενοιαζε! ημουν στο μονο μερος που δεν ειχε σημασια αν εγραψα καλα στο ταδε μαθημα ή αν ειπα καλα στον δεινα καθηγητη. Το μονο που ειχε σημασια ηταν τα κοριτσακια μου και η δασκαλα μου, η κυρια Μαρι. Η κυρια Μαρι βεβαια θα μπορουσε να κανει καριερα βασανιστριας στη Γκεσταπο αλλα εμεις την λατρευαμε και την λατρευουμε ετσι ακριβως!! Ισως να το συστημα που κανουμε (Ρωσσικο Συστημα: Ο ανθρωπος που σε κανει να φτυσεις το αιμα της μανας σου, που σε εκμηδενιζει με μια λεξη ειναι σαν μανα σου)... Ισως να ειναι και το psycho της κυριας Μαρις να γινουμε ολες αξιες για επαγγελματικη οποτε τη δικαιολογω. Φετος ομως στι οκτω παρα δεκα ειμαι στο φροντηστηριο και κανω λατινικα και αρχαια. Και σκεφτομαι: "Αξιζει να χασω ενα χρονο για τις Πανελλαδικες και να χασω την ευκαιρια να δωσω για επαγγελματικη με το που κλεισω τα 18? Αξιζει να περασω μια χρονια που ισως να καταστρεψει ολα αυτα για τα οποια παλεψα 13 χρονια να κατακτησω? Και θα κερδισω τι? Μια θεση στην ανεργη νεολαια? Ομως ξεφευγω παλι!! So focus!! Κυρια μαρι! Η υπεροχη, καλη και -πολλες φορες- σκυλα κυρια Μαρι! Με τις τσιμπιες της στην πλατη για να την ισιωσουμε, στον ποπο για να τον σφιξουμε, στους προσαγωγούς για να τους βγαλουμε εξω. τις κλοτσιες στα ποδια για να δει αν βαζουμε δυναμη, το αποτομο ανεβασμα μαζι με γυρισμα του ποδιου στα Adagio, τα καρφιτσωματα για τις κραμπες, την εξαρθρωση της μεσης για την τεταρτη port des bras, το λουσιμο με κοσμητικα οταν καναμε το ιδιο λαθος για εκατοστη φορα, οι τσιριδες της οταν ημασταν εκτός μουσικής...μου λειπουν ολα και δεν ξερω πως θα τη βγαλω χωρις αυτα αφου και το υποκαταστατο μου εφυγε απο το φροντιστηριο (μας λειπετε κυριε!!). Παντως νομίζω ότι την έχω κάνει να φαίνεται πολυ σκύλα...Βασικα είναι καποιες φορες! Αλλα καποιες άλλες είναι καλύτερη κι απο μαμά μας.

βεβαια εγω προτιμω την Bitch side of Mrs Μάρι μαζοχα ja? ο μαζοχισμος και ο σαδισμος αποτελουν το συνδρομο του χορευτη και εγω συμφωνα με αυτην το εχω απολυτα...


Όμως εκτος από την κυρία Μάρι μου λείπουν και τα κοριτσάκια μου που πριν απο 4 σχεδον χρονια με καλωσόρισαν στην τάξη τους και στην παρέα τους. Δεν θα αρνηθω οτι ενω καποιες τις λατρεψα καποιες αλλες οσο και να προσπαθησα δεν μπορεσα να τις συμπαθησω... Ομως κι αυτες αποτελουν αναποσπαστο κομματι της ομαδας αυτης (που πλεον εσπασε). Για παντα θα είστε ενα μεγάλο μέρος της ζωης μου και μου λειπετε καθε μερα ολο και περισσοτερο...




Ι can't stop loving you guys!!



Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Άκουσα, έκανα, είδα

γεια σας! γεια σας! τι μου κανετε? καλα?


Λοιπον αυτές τις μέρες τα πράγματα έχουν χάσει λίγο και βασικά εχω την αίσθηση ότι το καρακατακαμμένο μουντ ειναι ον όλγειζ! και όχι μόνο σε μένα. Let's proceed to the facts!

κάποια στιγμή αυτες τις μέρες

1.ανακάλυψα οτι μέτα τις 12 τα φανάρια αλλάζουν νόημα! Δηλαδη: εκει που περπατάγαμε ωραία και καλά με την Ελένη τραγουδώντας το
φτάνουμε σε ένα πράσινο φανάρι και περιμένουμε να πάει κοκκινο! το περίεργο είναι οτι το αυτοκίνητο που ερχόταν και είχε πράσινο σταμάτησε κι αυτό! Εμείς περασαμε απεναντι και μετά συνειδητοποιήσαμε οτι το όλο σκηνικό ήταν λίγο ανάποδο.
2. Ακουσα την θεϊκή ερωτηση απο συμμαθητη στο φροντιστηριο "Την επτανησιακη σχολη που την ιδρυσε ο Σολωμος κυρια??" και αμεσως μετα: "ο Χατζηδακις στερημενος ητανε? ολο γυμνους ειχε σε ενα Cd του που ειδα να διαφημιζουν!" καθηγητρια: "ο χατζηδακις κατ' αρχας ηταν ομοφυλοφιλος" συμμαθητης: "ολοοι γκει ειναι πια? τη μια ο καβαφης, μετα ο χατζιδακις..." συμμαθητρια: " μα καλα δεν το ξερεις οτι ο Χατζηγιαννης ειναι γκει?!" Η ταξη αναλυεται στο γελιο, εγω κοπανιομουνα, ο συμμαθητης εκλαιγε και η καθηγητρια τραβαγε τα μαλλια της!!
3. ανακαλυψα οτι εκτος απο τον λαιμο τη μεση τις μασχαλες τις πατουσες γαργαλιεμαι και στο πανω μερος του γονατου!! :Ο
4. Μεσα σε μια βδομαδα αλλαξα τρεις φορες τμημα!! (μα τι αναποφασιστοι θεε μου!!:Ρ) και απο ολα προτιμουσα το πρωτο.(αυτο που ειμαι τωρα μου φερνει ασχημες αναμνησεις. :( )

Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Mutta Gaynor Mindens minua!! Joku haastoi minut!!

καταρχας να ευχαριστησω το Τέρας που με ταγκαρε! αλλα μονο 10?!

1. Τις Gaynor Mindens μου
2. τον χορο
3. Την Stolichnaya
4. την μεγάλη αίθουσα με τους καθρέφτες που μου λείπει ηδη
5. Τα ονειρα μου
6. Την μερεντα
7. την ντουλαπα μου που εχει γινει βιβλιοθηκη
8. την βιβλιοθηκη μου
9. Το Γ'4
10. τα πεδιλακια μου
11. τον υπολογιστη μου
12. το μεταμεσονυκτιο καψιμο
13. την λογοτεχνια
14. το κρεββατι μου
15. τα αρκουδια μου
16. τις πρωτες μου pointe
17. το αιμα
18. το τσαι στον καυσωνα
19. το παγωτο στο καταχειμωνο
20. τα φιλανδεζικα πραγματακια μου (ιδιαιτερα το μαξιλαρι με την διελευση ταρανδων)
21. τον χειμωνα
22. την βροχη
23. τον υπνο (κατα προτιμηση με ενα βουνο σκεπασματα)
24. το κοκκινο φεγγαρι
25. τις κορωνες της δαναης
26. τη νυχτα
27. τη μουσικη
28. το κουστουμι του καν-καν
29. τα ανιμε
30. ΤΟΝ ΕΑΥΤΟΥΛΗ ΜΟΥ!
εχω κι αλλα αλλα ηδη το χω ξεπερασει το οριο!!

οσοι θελετε καντε το!

Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Ξεναγήσεις, νερά και άλλες περιπέτειες part 1

Αυτός ο μήνας πραγματικά πέρασε σαν νερό! Πρώτα η ξενάγηση των Αργυρουπολιτών φίλων της Ελένης στο Ελληνικού. Μετά το τριγύρισμα στην Αργυρούπολη εις τριπλούν. Και τέλος η επίσκεψη στο Allou. Αλλά να το πιάσουμε από την αρχή το θέμα. So ας ξεκινήσω με την ξενάγηση των Αργυρουπολιτών στα πάτρια εδάφη του Ελληνικού και συγκεκριμένα των Σουρμένων. Είχαμε δώσει ραντεβού με τους φίλτατους Αργυρουπολίτες στις 8 το απόγευμα στην εκκλησία άρα έπρεπε να είμαι στην Ελένη κατά τις 8 παρά 10. Στις 8 παρά 10 εγώ ως γνωστή αγγλίδα που πάντα πάει στα ραντεβού της ακριβώς την κανονισμένη ώρα (εδώ γελάμε) βέβαια αυτή τη φορά δεν ξέρω πως το ‘παθα αλλά είχα φτάσει σπίτι της Ελένης στην ώρα μου. Η Ελένης βέβαια ήταν ακόμα με την πιτζαμούλα της και έβλεπε τηλεόραση. Αφού έφαγε ένα ελαφρό βρισίδι για καλή τύχη την ξαπόστειλα να ντυθεί ενώ εγώ είδα λίγο δελτίο του σταρ με την μαμά της. Αφού ντύθηκε, χτενίστηκε, στολίστηκε, ξαναχτενίστηκε, πήρε λεφτά και κινητό και έσβησε το λαπιτοπιον ήμασταν έτοιμες να φύγουμε! Κατεβήκαμε και ροβολήσαμε μέχρι την εκκλησία που είχαμε δώσει ραντεβού με τα καμάρια. Μόλις φτάσαμε μπροστά από την εκκλησία μας πήραν τηλέφωνο να μάθουν που είμαστε. Τέλος πάντων αφού γίναμε λίγο ρεζίλι στα γερόντια που κάθονταν κάτω από τα πεύκα μιας και «καρακατακαμμένο + χαζοχαρούμενο mode= on» κατηφορίσαμε προς την Ιασωνίδου όταν η Ελένη θυμήθηκε ότι θέλει να πάμε στη Δωδώνη όποτε επιστρέψαμε στα γερόντια. Η Δωδώνη βέβαια ήταν γεμάτη οπότε τους έπεισα να πάμε στο “Non Solo” , το οποίο δεν θα αρνηθώ ότι ήταν στου διαόλου τη μάνα από εκεί που ήμασταν, για να φάω κρέπα!! Για κάποιο λόγο όμως αντί να κατηφορίσουμε προς το νον σόλο εμείς στρίψαμε για τα μπασκετακια. Τέλος πάντων κάποια στιγμή ξυπνήσαμε εγώ κι η Ελένη και πήραμε το δρόμο για την κρέπα μου!! Στα μισά της διαδρομής ο Σωτηράκης μας άρχισε να γκρινιάζει ότι είναι μακριά και εκεί υπήρξε ο πρώτος διάλογος:

- Και που είναι αυτό το Μαρία ντε λα φόρες?

- Νον σόλο το λένε!!

- Ναι αυτό που είναι?

- Εδώ πιο κάτω!!

Λίγο πιο κάτω άρχισαν να σκέπτονται να πάμε στην πιτσαρία μιας φίλης αλλά εγώ πάτησα πόδι και επικαλέστηκα και το «είμαι η μεγαλύτερη πρέπει να με ακούτε» επιχείρημα. Έτσι συνεχίσαμε το δρόμο μας για το Ν.Σ. όταν φτάσαμε δεν τους άρεσε και είπαν να πάμε Starbucks. Εγώ ως γνήσια star bucks hater μας έκανα ρεζίλι και στο υπόλοιπο ελληνικό που δεν με είχε ακούσει να τσιρίζω «ΤΟ ΛΕΝΕ NON SOLO MA TON ZEHΕΕΕΕΕΕΕEL!!!» βγάζοντας τη διάλεξη «Γιατί μισούμε τα star bucks» βέβαια όταν τους αποκάλυψα ότι για να πάμε στα ακατονόμαστα πρέπει να ξανανέβουμε όλη την ιασωνιδου τους έφυγε η όρεξη για caramel cream or w/e είναι το όνομα του χτυπημένου γάλακτος με σιρόπι καραμέλα που παίρνουν μετά μανίας! Όλο αυτό σκηνικό πρέπει να προσθέσω πως γινόταν έξω από την καφετέρια. Τέλος πάντων πήγαμε και κάτσαμε και ο Σωτήρης σαν γνήσιος σωσίας του Σελντον άρχισε πάλι τη γκρίνια για το τραπέζι, τις καρέκλες, τον κατάλογο μόνο εμάς δεν κριτίκαρε το μπάσταρδο! Τέλος πάντων μετά από κωμικοτραγικές καταστάσεις παραγείλαμε τρεις κρέπες για μένα την Ελένη κ την Έφη ένα παγωτό για τον Κων/νο και ο Σωτήρης αφού έμαθε τον κατάλογο σχεδόν απ’ έξω δεν πήρε τίποτα! Φάγαμε τις κρεπιτσες μας –ευτυχώς- χωρίς σωτηριακή γκρίνια πληρώσαμε και φύγαμε. Μετά αποφασίσαμε να πάμε Αργυρούπολη υποκύπτοντας στην γκρίνια του Σωτου και πήγαμε να περιμένουμε λεωφορείο! Φυσικά εμείς είμαστε γκαντέμηδες και μέσα στα 20 λεπτά που περιμέναμε δεν πέρασε ούτε μισό λεωφορείο όποτε αποφασίσαμε να πάρουμε ταξί! Προφητική ατάκα Ελένης:

- Να δεις που θα ατυχούμε τον πατερά σου Μαρία!

Δεν έλεγε τίποτα άλλο? Το ταξί που σταματήσαμε ήταν του πατέρα!! Όποτε μπήκαμε και οι 5 μέσα (ο Σωτήρης κρυμμένος) κ πήγαμε τζάμπα Αργυρούπολη! Anywayz μας άφησε κοντά στην παλιά Δωδώνη από όπου πήραμε το δρόμο για μια πιτσαρία να φάει ο Σελντον μας. Εκεί ακούσαμε τις περιπέτειες της ελληνίδας που προσπαθεί να συνεννοηθεί με έναν γερμανό κ απευθύνθηκε στα παιδιά μας για βοήθεια in other words σώθηκε! Μετά αφού έφαγε πήγαμε στο σχολειό τους για να κάτσουμε λίγο. Στο δρομο εκλεψα το κινητο του σωτηρη για να μην μπορει να φυγει και ανακαλυψαμε ένα σφηνομενο χαμστερ εκει στο χαμστερ κατσαμε κανα 10 λεπτο συζητοντας αν πρεπει να σπασουμε το τζαμι του πετ σοπ για να το βοηθησουμε η να δειξουμε πιστη ότι θα ζησει μεχρι το πρωι που θα ανοιγε το μαγαζι. Στο τελος αποφασισαμε να μην μπλεχτουμε και συνεχισαμε το δρομο μας. Όταν επιτελους φτασαμε στο σχολειο ο σωτηρης ηθελε να φυγει για ηταν πολύ σκοτεινα και επιπελον κατουριοταν. Για το δευτερο του λεγαμε να παει σε κατι θαμνακια εκει κοντα

- Κατουριεμαι!

- Πηγαινε στα θαμνακια!

- Μα είναι σκοτεινα!! Φοβαμαι!!

- Θελεις να σε παμε ολοι μαζι?

- Όχι αστο!!

- Καλα!

Μετα από λιγο ξανα

Σ: κατουριεμαι!

Μ: πηγαινε στα θαμνακια!

Σ: φοβαμαιι

Μ: θες να σε παω εγω?

Σ: όχι

Μ: τοτε σκασε και πηγαινε μονος σου!

Μετα αρχισαμε να προκαλουμε ο ενας τον άλλο να παει γυρω γυρω στο σχολειο. Η ελλενη ο κωννος και η εφη πηγαν ολοι μαζι ενώ εγω εκατσα με τον σωτηρη γιατι φοβοταν να παει μονος του. Περιμεναμε να εμφανιστουν ,ειχαμε κρυφτει κιολας για να τους τρομαξουμε, αλλα δεν εμφανιζοντουσαν οποτε αποφασισαμε να παμε να τους ψαξουμε. Αποτελεσμα: γυρισαμε τρεις φορες το σχολειο και τους ειδαμε να τρεχουν στο γηπεδο! Αφου τους βρισαμε λιγο γιατι ανησυχησαμε αποφασισαμε να τελειωσουμε εκει την ξεναγηση και πηραμε τηλ. τον πατέρα της Ελένης να έρθει να μαζέψει εμένα την Ελένη και τον Σωτήρη.



To be continued...

Πέμπτη, 29 Ιουλίου 2010

Missä taivas on? Missä jumala on?

Σήμερα μετα απο αρκετους μηνες ξανακουσα αυτο το τραγουδακι:





και συνειδητοποιησα οτι κι εγω την εχω την απορια του ρεφρεν...

Missä taivas on?

θυμαμαι ακομα οτι την πρωτη φορα το ακουσα κλαιγοντας γιατι το ταξιδακι μου στη φιλανδια ηταν πολυ προσφατο κ με πονουσε να ακουω φιλανδικα...λιγο καιρο μετα το ξανακουσα, κ παλι εκλαιγα. αυτη τη φορα ομως εκλαιγα γιατι αν κ δεν ειχα ιδεα τι ελεγε με συγκινουσε. το εψαξα κ ανακαλυψα οτι οι στιχοι ηταν πραγματικα ψυχαγγιχτικοι. Για μενα τουλαχιστον! τους γραφω με αγγλικη μεταφραση διπλα για να μου πειτε κι εσεις τη γνωμη σας....

Jumala - Apulanta
Kultaiset hunnut peittää
Sisäänsä meidät syvempään
Niin jäimme vangeiksi
Likaiseen kauneuteen
Kun makeimman viinin antaa
Meidät juovuttaa uudestaan
Löydämmekö unten alta kadonneen tien?
Covered in golden veils
We're taken deeper inside
So being prisoners
In an impure beauty
When the sweetest wine
Inebriates us once again
Shall we find the lost way under our dreams?
refrain:
Missä taivas on?
Missä jumala on, kun lauma polkee paikallaan?
Missä kuningas, joka meidät vapauttaa?
refrain:
Where is heaven?
Where is God, when a pack runs through his backyard?
Where is the king, who will free us?
Riivaajat ohjaa meitä
Päin suloisimpia esteitä
Joihin ei ollenkaan tee tuskaa jäädä kii
Demons guide us
Into the sweetest hurdles
In which it doesn't hurt at all to be trapped
Pimeät tunnit näyttää
Totuuden hetket pidempään
Itsekkö me itsemme näin kirottiin
Dark hours will show longer
The moments of truth
Is it ourselves that we curse like this?
refrain refrain
Kun makeimman viinin antaa
Meidät taas juovuttaa
Niin me löydämme kadonneen tien
When the sweetest wine
Inebriates us again
So we'll find the lost way
refrain refrain (2x)
Missä taivas on?
Missä jumala on, kun lauma polkee haudallaan?
Missä kuningas, joka meidät vapauttaa?

Τετάρτη, 28 Ιουλίου 2010

Πρωτη αναρτηση

πραγματικά δεν ξέρω τι να γράψω σε αυτή την πρώτη ανάρτηση..πάντα πίστευα ότι το να εκφράζω τα συναισθήματα μου δεν είναι το δυνατό μου σημείο. τουλάχιστον γραπτά..βασικά γενικά δεν εκφράζω τα συναισθήματα μου με τους συνηθισμένους τρόπους, ίσως να τα εκφράζω αντιφατικά ίσως να μην τα εκφράζω κ καθόλου..ή ίσως οι γύρω μου να μην τα λαμβάνουν όπως θα έπρεπε..το σίγουρο είναι ότι όλοι με θεωρούν απόμακρη κ αντικοινωνική γιατί? επειδή δεν μου αρέσει να περνάω ατελείωτες ώρες σε καφετέριες μιλώντας για το τι έκανα την προηγούμενη μέρα κ με ποιον (καλά γι' αυτό ίσως να ευθύνεται η παντελής απώλεια τέτοιων θεμάτων από μέρους μου)? Επειδή δεν μου αρέσει να τρέχω με τις άρες από μαγαζί ρούχων σε μαγαζί ρούχων? Επειδή τα μόνα πράγματα για τα οποία πραγματικά απολαμβάνω να κάθομαι ώρες ατελείωτες σε μαγαζί είναι τα βιβλία κ δεν υπάρχει κανείς άλλος που να με ανέχεται παρα μόνο εγώ η ίδια? Επειδή απολαμβάνω πραγματικά να συζητάω επί ώρες για μάρκες πουεντ κ πιρουετες? Επειδή δεν ξυπνάω κάθε μέρα από τις 6 για να βαφτώ λες κ πάω στα μπουζούκια Σάββατο βράδυ κ δεν έχω ιδέα με ποιον τρόπο απλώνεται καλύτερα η σκιά? επειδή..? επειδή.? επειδή τι? τέλος πάντων αυτή είμαι κι αν αρέσει σε κάποιους! για τους άλλους anteeksi μα δεν θα μπορέσω! :)