Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Θέλω απλά κάποιος να έρθει και να μου πει 

"Καλησπέρα είμαι από το μέλλον. Όλα θα πάνε καλά. Περάσαμε δύσκολα όμως το έτος τάδε όλα έφτιαξαν και χάρηκες που τα πέρασες όλα αυτά όσο κι αν πιέστηκες" 

Έτσι απλά για να νιώσω εστω και μια σπίθα αισιοδοξιας μεσα μου κι ότι υπάρχει ελπίδα ΕΔΩ.

Τρίτη 27 Δεκεμβρίου 2011

θοτς ον ε σπέσιαλ ντέι ^_^

Αυτό ήταν ένα από τα πιο όμορφα μύτινγκς- όχι μύτινγκ δεν είναι η σωστή λεξη, σύναντηση, ουτε, ας την πουμε συναθροιση- της ζωής μου. Βασικά ήταν μια απο τις πιο όμορφες παραμονές Χριστουγέννων της ζωής μου. Μαζευτήκαμε 11 άτομα στο σπίτι με αρχικό στόχο να κάνουμε μαραθώνιο ΧΠ. Δεν μπορώ να πω, τον ξεκινήσαμε! Απλα δεν τον τελειωσαμε γιατι ξέραμε τις ατάκες απ' έξω και ετσι μετα απο μισή ταινία πατήσαμε το στοπ και αφιερωθήκαμε στην συζήτηση. Εδώ να πω ότι πριν ξεκινήσουμε να δούμε τις ταινίες κάναμε μια μικροανταλλαγή δώρων. Και ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα οτι όντως δίνω τα δώρα μέσα απο την ψυχή μου γιατί ήταν απο τις πρώτες φορές που με το που έβλεπα κάτι έλεγα "βλεπω το Μαράκι/τη Μπεθ/τον Θανο/τον Λευτέρη/την Ελισαβετ/τη Ρεα σε αυτο!". Τελος παντων το μεσημεράκι μας μαγείρεψαν οι γονείς μου και κάτσαμε όλοι μαζί στο μεγάλο τραπέζι. Ήταν όμορφη η εικόνα μας! Ήμαστε πραγματικά σαν μια μεγαλη και πανω απο όλα αγαπημένη οικογένεια. Και για να πω και την αλήθεια ήταν πιο οικογενειακά απο το χθεσινο τραπέζι που ήμουν σε συγγενεις. Υποθέτω ότι ναι μεν "το αίμα νερό δεν γίνεται" και πάντα θα είναι συγγενείς μου αλλα από την άλλη το νερο θα μπορούσε να γίνει αίμα με λίγη μαγεία! Και απο μαγεία άλλο τίποτα πλέον! Από την αρχή της πορείας μας μέσα στο φόρουμ είχαμε μέσα μας την μαγεια! Αρχικά την μαγεία των λέξεων της Rowling που μας ένωσε  όλους κάτω από τη ηλεκτρονική "στέγη" του ΧαριΓουορλντ. Όμως στη συνέχεια καταλάβαμε ότι η πραγματική μαγεία δεν κρύβεται σε επικλήσεις και φίλτρα αλλά στην αγάπη που αναπτύξαμε μεταξύ μας! Και ουσιαστικά επιβεβαιώσαμε και τον Άλμπους Νταμπλντορ που απο την αρχή σχεδον μας είχε πρηξει ότι η αγάπη ειναι η πιο δυνατή μαγεια!:Ρ
Σας ευχαριστώ που με τιμήσατε με την παρουσία σας και σας περιμένω ξανά αύριο μεθαύριο να τελειώσουμε τα γλυκά που φέρατε! :Ρ


To the boy who lived! 
(And to the boy that brought us together)


Η παραδοσιακή φωτό μπροστά στο δέντρο ποτέ δεν ήταν πιο όμορφη

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

Σε ζηλεύω. Πολύ.
Και μου λείπεις. Πολύ.
Και τώρα συνειδητοποιώ πόσο σημαντικό ήταν να σε βλέπω καθε μέρα επί εννιά χρόνια. Γιατί δεν σε βλέπω πια.
Αλλά σου αξίζει. Γιατί εσύ διάβαζες ενώ εγώ κολοβάραγα.
Όσο σκέφτομαι ότι αν είχα στρωθεί πέρσι θα απείχαμε μονο πέντε ώρες με το τρένο αντί για δέκα θέλω να πάρω φόρα και να πέσω. Αλλά δεν θα το κάνω γιατί ξέρω ότι φέτος θα τα καταφέρω να περάσω Θεσσαλονίκη και οι δέκα θα γίνουν πέντε.
Γαμώτο κάποιες φορές θέλω απλά να με αγκαλιάσεις όπως πέρσι στο φροντ. όταν με έπιαναν οι ανασφάλειες μου. Ένιωθα ασφάλεια σαν να με αγκάλιαζε ο αδερφός μου. Άλλοτε θέλω απλά να εμφανιστείς και να κράξουμε μαζί τον Παππαδιαμάντη και τον μαλάκα βοσκό του. Βασικά θέλω απλά το άτομο στο οποίο στηριζόμουν συναισθηματικά και δεν το είχα καταλάβει ποτέ... Το μόνο αγόρι με το οποίο τα σεξουαλικά υπονοούμενα δεν σήμαιναν τίποτα απολύτως και ητάν απλά τρόπος να ξεσπάσουμε λίγο. Το αγόρι που κάθε φορά που ήμουν άρρωστη και κρύωνα και ανοιγαμε την αίθουσα να αεριστεί μου έδινε το μπουφάν του, που έμενε τελευταίο και με περίμενε στην πόρτα για να φύγουμε μαζί. Που σχεδόν πάντα έφτανε μαζί μου στο φροντιστήριο όταν αργουσα. Που μου άνοιγε την πόρτα να περάσω γιατί είναι τζέντλμαν.
Αλλά από την άλλη χαίρομαι για σένα. Γιατί όπως έμαθα ερωτεύτηκες και είσαι ευτυχισμένος και ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΦΟΡ ΦΑΚΣ ΣΕΗΚ! ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ! Γιατι είσαι από τα πιο καλά άτομα που ειχα την τύχη να γνωρίσω άσχετο που δεν στο είπα ποτέ γιατί πότε δεν λέω στα άτομα που είναι σημαντικά για εμένα ότι είναι σημαντικά για εμένα. Ακόμα και να το ήθελα βέβαια δεν θα μπορούσα γιατί εννιά χρόνια δεν μπαίνουν εύκολα σε λέξεις!

Μου λείπεις ρε Νικ²!

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

οου πλιζ!

"πώς ακριβώς θα ζησείς στη Θεσσαλονίκη κοριτσάκι μου;"

Χμ... για να δούμε, με φρικτή οικονομία? Το γεγονός ότι όσο μενω μαζί σας είμαι ένα υπερσπάταλο πλάσμα που χαλάει 100ευρα για βιβλία για την πλάκα του δεν σημαίνει ότι το ίδιο θα κάνω κι εκεί!  Το αλλο μεγάλο ερωτημά:

"τι θα τρως εκεί;"
Χμ... χαβιάρι με σαμπάνια! Ένα απλό λιτό κι απέριττο γευμα! Τι θα τρώω ρε μάνα? Γάλα το πρωι, ενα καλό μεσημεριανό κι ότι εχει μεινει θα το τρώω το βράδυ ή την άλλη μέρα! Μην ανησυχείς θα τρέφομαι και με πολλα θρεπτικά λαχανικούλια και οσπριάκια που είναι σχετικά φτηνά! Κρέας δυο φορες την εβδομαδα οπως προστάζει η υγιεινή διατροφή που δεν ακολουθούμε εδω μέσα!

Το μόνο μεγάλο έξοδο θα είναι το σπίτι και ο χορός! Αμάν!

Κι έτσι επιβεβαιώνεις και αυτό που μου έλεγε η κ.Π. ότι θέλετε να με κρατήσετε κοντά σας γιατί είμαι η μοναχοκόρη σας! Μήπως να με βάλετε και σε ένα κουτάκι να με βάλετε σε κανένα ραφι να σας διακοσμώ το σπίτι; Είχαμε πει απο πέρσι ότι φετος θα ξαναδώσω με στόχο Ψυχολογία Θεσσαλονίκης, ναι; Τι μου τα αλλάζεις τώρα χαν; Αν ήθελα να κάτσω Αθήνα θα καθόμουν στη μαλακία που πέρασα και δεν θα έβγαζα άχνα! Αλλα όχι! Θέλω να φύγω και να μάθω να φροντίζω μόνη μου τον εαυτό μου γιατί εσείς δεν θα είστε πάντα δίπλα μου να το κάνετε για μένα! Να απαγκιστρωθώ απο τη φούστα της μανούλας πίσω από την οποία κρύβομαι τόσο καιρό και την αφήνω να κάνει όλα τα σημαντικά  πράγματα που με αφορούν και να σταθώ στα πόδια μου! Το θεωρείς ανώριμο αυτό μαμά; Αν ναι τότε λυπάμαι ατυχήσατε! Διότι από τη μία μου τη λες που σου λεώ να μου βγάλεις εσυ την προπληρωμένη, αλλά από την άλλη με θεωρείτε ανίκανη να διαχειριστώ τα λεφτά που θα μου δίνετε για να περάσω το μήνα!

Σόρι μπατ ΝΟ! Η Αθήνα μας τελείωσε! :) <--μην το βλεπεις ετσι ειναι το πιο ειρωνικο ιμοτικον που θα μπορουσα να σου βαλω καλη μου! --> :)

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2011

Υπάρχουν στιγμές που εύχομαι να ήμουν συντονίστρια στο ΧΓ για να διορθώνω την τραγικη ορθογραφία μερικων μελών -.-
"Χαιρεται, χαιρεται" Ρίλι? Νόμιζα ότι αυτό το στάδιο με τις ό,τι να 'ναι καταλήξεις το ξεπερνάμε στην δευτέρα- τρίτη δημοτικού! Όχι να φτάνουμε γυμνάσιο και να παρουσιάζουμε αυτό το θέαμα! Μου θέλουνε και να καταργηθούν τα αρχαία! Ωιμέ τι θα γίνει αμα εισακουστούν οι προσευχές των! :Ρ

Ναι, ισως ειμαι λιιιιιιιιγο εως και παααρα πολυ μανιακη με την ορθογραφια! 


Νταξει αν καποιος δεν γραψει σωστα μια καπως περιεργη λεξη δεν θα νοιαστω αλλα τουλαχιστον τις καταληξεις των ρηματων δεν μπορω παρα να αναρωτηθω  ΠΩΣ ΤΙΣ ΚΑΝΟΥΝ ΛΑΘΟΣ? ΠΩΣ?

Και δεν ειναι οτι εγω δεν κανω ορθογραφικα ακομα και μεσα στο ΧΓ απλα οταν συνειδητοποιω το γιγαντιαιο φεηλ που μολις δακτυλογραφησα αυτομουτζωνομαι, παταω το ενδιτ, το διορθωνω, και προσευχομαι να μην το ειδε κανεις.

Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Η επιστροφή στην μπάρα δεν θα ήταν εύκολη και το ήξερα απο πέρσι τέτοια εποχή που πήγα να κάνω ντεβελοπέ και το πόδι μου με το ζορι ανεβαινε πανω απο 120 μοίρες! Και όντως βλέπω ότι έχω χάσει πολλά! Έχω χάσει μέρος των ανοιγμάτων μου (το μπροστινο συγκεκριμενα).  Το ρελεβέ μου εχει γίνει πάλι μαρουλέξ. Ο ποππος μου αρνειται να με υπακουσει και βγαινει εξω. Η ισσοροπία μου, άστα να πάνε! Τουλαχιστον έχω ακόμα το υπεροχο ανοιγμα μου στο πλαι και πισω, την ευλυγιστη μεση μουκαι αρα τις καμψεις μου, το καλο μου μυικο συστημα και αρα το πηδημα μου (εδω εχω και κατι που εχασα κι αυτο ειναι η ταχυτητα στον αερα κι ετσι αντρεσακατ δεν γινεται!). Το καλο ειναι οτι ειμαστε ολες σε μια τετοια φαση οποτε η κυρια Μαρι μας δουλευει απο την αρχη και μας ξαναχτιζει!  Το χειροτερο ειναι οτι απεκτησα μια λανθασμενη συνηθεια και δεν ξερω κι απο που! Κι αυτη ειναι να κανω φιοριτουρες με τα χερια μου! Ποια εγω που ημουν απο τα ατομα που τα χερια τους ησαντο σχεδον ρομποτικα! :P Και δεν μπορω και να αφοσιωθω στα χερια τωρα γιατι μας κανει βηματολογιο και ασχολουμαι με τα ποδια μου! Αλλα θα δουλεψω και που θα μου παει ισως στο τελος του χρονου να σας καλω να με δειτε στο πρωτο μου σολο!